Kunst-Magritte-Les Amants(1928)

René Magritte(Belgie-1898–1967)

was een Belgische surrealistische schilder.  

Magritte schiep een wereld van fantasierijke beelden, die tegelijkertijd ook raadsels meedragen. Zo beklemtoont hij de raadselachtigheid van de objectenwereld. Ook de conventionele orde en de plaatsing van de dingen wordt op die wijze geïroniseerd.Niet altijd even makkelijk te begrijpen….

Het schilderij “De geliefden” van 1928 kan een visuele vertaling van “Liefde is blind” zijn, persoonlijk denk ik dat de gesluierde hoofden staan voor het feit dat wij de ander, onze geliefde(n) nooit echt leren kennen….De sluier komt wel vaker voor in het werk van Magritte. Het symboliseert (een) mysterie, met iets zichtbaars wordt iets anders zichtbaars verborgen. De oorzaak van waarom Magritte dit doet is terug te vinden in zijn jeugd: nadat zijn moeder zelfmoord had gepleegd, werd ze in de Maas teruggevonden met haar gezicht bedekt door haar kleed.

In deze versie van ‘Les amants’ worden de twee personen verbonden door een gepassioneerde kus, maar de gezichten zijn bedekt met een witte doek die hun gelaatsuitdrukkingen verbergen. Datzelfde doek komt ook terug in een ander schilderij van Magritte, nl. “ l’histoire centrale”. David Sylverster(o.a.een Britse kunstcriticus) vond dat dit werk de meeste verwijzingen naar de zelfmoord van zijn moeder bevatte. Maar Sylvester twijfelt niet aan de gedachte dat de gesluierde personen als symbool staan voor de zelfmoord van zijn moeder. Dit verklaart wel waarom Magritte dit element zoveel gebruikt, maar is niet echt een motief om zijn moeder als verklaring te gebruiken. Want Magritte las graag politieromans, en daar komen ook een overvloed van maskers of bedekte gezichten in voor, dus dit kan ook een motief zijn waarom hij de gesluierde gezichten gebruikt.

De gesluierde personen verwijzen hier ook weer naar een thema waar Magritte zijn hoofd over breekt. Namelijk de scheiding van het zichtbare en het onzichtbare. ‘Een voorwerp kan impliceren dat er andere voorwerpen achter hem zijn’ schrijft hij in 1929 in ‘De woorden en de afbeeldingen’.

Advertisement