Na de Tweede Wereldoorlog raakten de verhalen van Ot en Sien uit de mode en werd er vaak de spot mee gedreven. Het honderdjarig bestaan in 2004 werd gevierd met een expositie, die zich vooral concentreerde op de illustraties van Jetses.

Ot en Sien zijn twee buurkinderen, een jongen en een meisje, voor wie enkele kinderen in de directe omgeving van Jetses model hebben gestaan. Scheepstra en Jetses schetsten een uiterst romantisch beeld van het leven in Drenthe. De bevolking van Drenthe behoorde rond 1900 tot de armste in Nederland en woonde voor een aanzienlijk deel in plaggenhutten. Hiervan is in de verhalen van “Ot en Sien” echter niets terug te vinden.

Voor veel amateurfotografen is “Megapixels” een magisch woord, immers hoe meer megapixels een camera heeft, des te mooier en scherper worden de opnamen,maar is dat wel zo?

In dit onderwerp wil ik niet ingaan op de vraag wat is een megapixel?, dat is een nogal technisch en ingewikkeld verhaal, en daar zitten de meeste amateur- en gelegenheidsfotografen niet op te wachten, wel kan de vraag hoeveel megapixels heb ik nodig, interessant zijn.

Bij de aanschaf van een camera is het zinvol om je eerst af te vragen, wat wil ik er mee?

Wil je als je op vakantie bent of een dagje uit,gewoon wat leuke plaatjes schieten,of wil je van fotografie je hobby gaan maken,en er intensief mee bezig zijn. In het eerste geval heb je aan een compactcamera met 3 megapixels meer dan voldoende. Misschien schrikken jullie hiervan en denken, dat kan toch niet waar zijn?,…..Ja hoor! Als je foto’s alleen maar op je computer bekijkt of in een webalbum plaatst,zijn 3 megapixels genoeg.

De aanschaf van een spiegelreflex is aan te raden als je meer met fotografie wil doen dan plaatjes schieten,hierbij denk ik bijvoorbeeld aan natuur en macro-fotografie. Het grote voordeel van een spiegelreflex is de mogelijkheid om verschillende lenzen te kunnen gebruiken zoals, groothoek, tele en macro. Ga je een dergelijke camera aanschaffen,dan hoef je je geen zorgen te maken of je wel genoeg megapixels in huis zult hebben,de meeste huidige camera’s leveren minimaal 8 megapixels sommigen hebben er nu al 24, neem van mij aan,met het blote oog zien wij het verschil tussen 8 en 24 megapixels écht niet!

Het wordt een ander verhaal als je zelf mooie scherpe afdrukken wilt maken. Voor afdrukken van 13×18 heb je nog steeds voldoende aan 3 m.p, maar voor een print op A4 formaat ( 30×21) heb je toch minimaal 6 m.p. nodig.

Laten we eerlijk zijn, geef iemand die altijd foto’s maakt van de familie zonder hoofd of voeten,een peperdure spiegelreflex met 12 megagapixels in handen, dan gaat hij/zij niet opeens perfecte foto’s maken. Maar iemand met gevoel voor fotografie en oog voor een mooi onderwerp,kan met de meest simpele compactcamera van 6 megapixels een schitterende opname maken. Conclusie,staar je bij de aanschaf van een camera niet blind op het aantal pixeltjes!

was een Belgische surrealistische schilder.

Magritte schiep een wereld van fantasierijke beelden, die tegelijkertijd ook raadsels meedragen. Zo beklemtoont hij de raadselachtigheid van de objectenwereld. Ook de conventionele orde en de plaatsing van de dingen wordt op die wijze geïroniseerd.Niet altijd even makkelijk te begrijpen….

Het schilderij “De geliefden” van 1928 kan een visuele vertaling van “Liefde is blind” zijn, persoonlijk denk ik dat de gesluierde hoofden staan voor het feit dat wij de ander, onze geliefde(n) nooit echt leren kennen….De sluier komt wel vaker voor in het werk van Magritte. Het symboliseert (een) mysterie, met iets zichtbaars wordt iets anders zichtbaars verborgen. De oorzaak van waarom Magritte dit doet is terug te vinden in zijn jeugd: nadat zijn moeder zelfmoord had gepleegd, werd ze in de Maas teruggevonden met haar gezicht bedekt door haar kleed.

In deze versie van ‘Les amants’ worden de twee personen verbonden door een gepassioneerde kus, maar de gezichten zijn bedekt met een witte doek die hun gelaatsuitdrukkingen verbergen. Datzelfde doek komt ook terug in een ander schilderij van Magritte, nl. “ l’histoire centrale”. David Sylverster(o.a.een Britse kunstcriticus) vond dat dit werk de meeste verwijzingen naar de zelfmoord van zijn moeder bevatte. Maar Sylvester twijfelt niet aan de gedachte dat de gesluierde personen als symbool staan voor de zelfmoord van zijn moeder. Dit verklaart wel waarom Magritte dit element zoveel gebruikt, maar is niet echt een motief om zijn moeder als verklaring te gebruiken. Want Magritte las graag politieromans, en daar komen ook een overvloed van maskers of bedekte gezichten in voor, dus dit kan ook een motief zijn waarom hij de gesluierde gezichten gebruikt.

De gesluierde personen verwijzen hier ook weer naar een thema waar Magritte zijn hoofd over breekt. Namelijk de scheiding van het zichtbare en het onzichtbare. ‘Een voorwerp kan impliceren dat er andere voorwerpen achter hem zijn’ schrijft hij in 1929 in ‘De woorden en de afbeeldingen’.

Dankzij de oranje borst is de roodborst met geen enkele andere Nederlandse vogel te verwarren. Het is een klein, vrij gedrongen vogeltje(12-14 cm). Voorhoofd, borst en de wangen zijn helder oranje van kleur. Het oranje gebied heeft een blauwgrijze omranding. De bovenzijde is egaal grijsbruin van kleur. De staart is roodbruin. De exemplaren die je ‘s winters in de tuin ziet zijn veelal afkomstig uit noordelijker gelegen gebieden. In de herfst zakken ze af naar onze streken, maar aangezien de bosterritoria dan reeds bezet zijn door onze inheemse exemplaren moeten ze hun toevlucht in tuinen zoeken. De broedvogels van Nederland en België zijn deels trekvogel die in Spanje overwinteren en deels overwinteraars, die dan vaak ook opschuiven naar stadstuinen. Een bijzonderheid van de roodborst is dat niet alleen de mannetjes maar ook de vrouwtjes zingen.

Het roodborstje heeft een intern kompas dat helpt bij het vinden van de trekrichting in het migratieseizoen^[en is de eerste vogel waarbij dat is vastgesteld.

De Britse naam is robin, maar in Amerika wordt met diezelfde naam een andere vogel bedoeld, Turdus migratorius, die in het Nederlands als roodborstlijster bekend staat. Deze vogel dwaalt een enkele keer wel eens naar Europa af. Deze roodborstlijster is een echte lijster, terwijl het roodborstje vroeger werd gerekend tot de zogenaamde kleine lijsterachtigen. Laatstgenoemde groep behoort nu tot de familie van de vliegenvangers. Een roodborstje jaagt in eigen territorium op insecten en duldt daarbij buiten het broedseizoen geen soortgenoten. Er zijn ongeveer 400.000 broedparen.

In de winter ziet het roodborstje er anders uit… dan wordt het nog meer een bolletje.

Een dik, donzig bolletje, gewapend tegen de kou….. Een heel mooi gekleurd klein bolletje…

Foto’s op groot formaat bekijken: http://i45.tinypic.com/fm5dex.gif

Zet er even een muziekje bij aan:

Het terrein behoort vanaf 1626 toe aan de jezuïetenorde. François De La Chaise d’Aix, de biechtvader van Lodewijk XIV, woonde er van 1675 tot 1709. Hij stond onder zijn tijdgenoten bekend als ‘Père De La Chaise’.

Het landgoed werd in 1762 verkocht om schulden van de jezuïeten te kunnen afbetalen. Na de Franse Revolutie verviel het bezit aan de stad Parijs die er in 1804 een begraafplaats van maakte met de naam ‘Cimetière De l’Est’. Onder de Parijse bevolking staat de begraafplaats van meet af aan bekend als ‘Cimetière du Père-Lachaise’.

In 1804 werd de opdracht voor het ontwerpen van een begraafplaats verstrekt aan de toenmalige Parijse stadsarchitect Alexandre-Théodore Brongniart, een leerling van Etienne-Louis Boullée. In die ontwerpopdracht voor de begraafplaats van Père Lachaise staat omschreven dat Brogniart rekening moet houden met de bestaande beplanting en de glooiing van het terrein. Zijn gesprekspartner vanwege het stadsbestuur is de gekende neoclassicistische architect Quatremère de Quincy (1755-1849), bovenal bekend van zijn boek De l’Imitation, een pleidooi voor het behoud van de klassieke ordes.

Bij wijze van ‘reclamestunt’, worden onder andere Abélard en Heloïse, Molière en La Fontaine op de locatie herbegraven. Père-Lachaise is vanaf dat moment een prestigieuze laatste rustplaats. De gegoede burgerij van Parijs laat in de jaren die volgen, geïnspireerd door de Romantische tijdgeest, menig grotesk grafmonument op het terrein verrijzen.

In de periode tot 1850 wordt de begraafplaats vijfmaal uitgebreid. De oorspronkelijke 17 hectare van het jezuïetenlandgoed groeien in die tijd uit tot de huidige oppervlakte van 47 hectare. De begraafplaats van Père Lachaise is onmiddellijk het prototype van de extra-muros begraafplaats. In de hele Westerse wereld wordt het voorbeeld gevolgd. In diverse steden in heel Amerika worden de ‘rural cemeteries’ aangelegd.

Beeldhouwkunst

Beroemde voorbeelden van Romantische beeldhouwkunst zijn op Père-Lachaise te zien.

Vermeldenswaard zijn onder andere:

De Cathédrale Notre-Dame de Paris (Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Parijs) is een imposante, in vroeggotische stijlopgetrokken kathedraal op het eiland in de Seine, Ile de la Cité, in het centrum van Parijs. De naam van haar patroonheilige wijst op het belang van de middeleeuwse devotie tot de maagd Maria.

De kathedraal werd gebouwd in de tijd van Lodewijk VII. De eerste steen werd in 1163 door paus Alexander III geplaatst. De bouw werd in 1345 voltooid.

De kerk werd op 27 februari 1805 verheven tot basiliek. Ze onderging vanaf 1845 een 23-jarige restauratie , nadat ze beschadigd werd tijdens de Franse Revolutie. Sinds 1991 is er een nieuwe restauratie aan de gang die bijna beëindigd is.

De Notre-Dame is 130 meter lang. De twee niet-afgebouwde torens, die een hoogte hebben van 69 meter, kunnen beklommen worden en bieden een uitzicht over de stad.

Het boek De Klokkenluider van de Notre Dame, dat Victor Hugo in 1831 schreef, gaf de Notre Dame de Paris wereldbekendheid.

De kerk heeft een magnifiek orgel, dat bestaat uit meer dan 7000 pijpen(ZIE: FOTO).

Ter hoogte van de dakrand van de notre Dame bevinden zich zgn. waterspuwers of Gargouilles, uit steen gehouwen figuren, vaak sinistere voorstellingen van duivels, monsters of roofvogels, die dienst doen als regenwaterafvoer, om te voorkomen dat het regenwater langs de gevel naar beneden stroomt. Waterspuwers worden al sinds de oudheid toegepast, maar worden vaak vooral geassocieerd met de gotiek.

Zeer kenmerkend voor de architectuur van de Notre-Dame is het rozet venster aan de voorkant van de kathedraal. Het rozet heeft een diameter van 21 meter.

De naam van haar patroonheilige wijst op het belang van de middeleeuwse devotie tot de maagd Maria.

Er lopen koeien in elke provincie, maar als de boer ze binnen wil halen roepen ze dan allemaal hetzelfde of is dat per regio verschillend? Hoe roep je een koe uberhaupt? En luisteren ze dan? Of komen ze al gewoon op je af, omdat ze nieuwsgierig zijn… een aantal vragen waar ik wel eens een antwoord op wil hebben….Koi koi’ en ‘Tuu Tuu’ dat riep mijn buurman altijd als de kalfjes de stal weer in moesten…