Sprookjes-Illustraties

Posted on mei 5, 2012

0



In tijden dat trouw nog vanzelfsprekend was leefde er eens een man met een ezel. Jarenlang had het dier de zakken onverdroten naar de molen gedragen, maar zijn krachten verminderden en hij werd ongeschikt voor ’t zware werk. Toen bedacht zijn meester hoe ’t hem minder duur in de kost zou worden, maar de ezel merkte dat de wind uit de verkeerde hoek woei, hij liep weg en ging naar Bremen; daar dacht hij, kon hij wel stadsmuzikant worden.

Toen hij een poosje gelopen had, vond hij een jachthond, liggende op de weg, hijgend als één die zich moe heeft gelopen. “Nu, wat hap jij naar lucht, Pakaan?” vroeg de ezel. “Ach,” zei de hond, “nu ik oud ben en elke dag minder word, en ik ook op de jacht niet veel meer waard ben, heeft mijn meester me willen doodslaan; toen ben ik weggelopen, maar waar moet ik nu de kost mee verdienen?” “Weet je wat,” zei de ezel, “ik ga naar Bremen om daar stadsmuzikant te worden, ga mee en kom ook bij de muziek. Ik speel de luit en jij slaat de pauken.” Dat vond de hond best, en zo gingen ze verder.

Boekilustraties uit de serie “De Bremer Stadsmuzikanten”, een sprookje van Grimm over 4 samenwerkende dieren.

Later ontmoeten ze een kat met een gezicht als een oorwurm, de tanden van de kat worden stomp en ze zit liever achter de haard dan op muizen te jagen. De vrouw des huizes wilde de kat daarom verzuipen, ook de kat gaat mee richting Bremen.

®2012-Carstiuc-

®2012-Carstiuc-http://carstiuc.wordpress.com/

Wordt vervolgd…..